Trasa 2 - z Dąbrowy do Naroka przez Stawy Niemodlińskie

MAPA TRASY
https://www.google.com/maps/d/u/0/viewer?mid=1SH8MZ8D-1Da22PVWb8jcLkAZjCwuVkk&usp=sharing
PLIKI GPX DO POBRANIA
TRASA GŁÓWNA - Z DĄBROWY DO NAROKA PRZEZ STAWY NIEMODLIŃSKIE (84,57KB)
TRASA ALTERNATYWNA A - SKRÓT DĄBROWA - STAWY NIEMODLIŃSKIE (2,93KB)
TRASA ALTERNATYWNA B - SKRÓT STAW ZAROSTEK - CZARNY STAW (3,48KB)
TRASA ALTERNATYWNA C - SKRÓT CIEPIELOWICE (1,96KB)
CHARAKTERYSTYKA TRASY
Rodzaj trasy: turystyczna, łatwa
Długość trasy: 47,0 / 23,6 km
Czas przejazdu: 3-4 / 1,5 – 2,0 h
Drogi asfalt/bruk: 27,6 / 6,4 km
Drogi gruntowe:19,4 / 17,2 km
Suma podjazdów:96 m
Suma zjazdów:96 m
Najwyższy punkt:192 m n.p.m.
Najniższy punkt:148 m n.p.m.
Oznaczenia na mapie Google:kolor niebieski
Dojazd samochodem: Dąbrowa, parking przy kościele lub Urzędzie Gminy
Dojazd pociągiem: stacja Dąbrowa, linia kolejowa Opole - Wrocław

Podczas tej wycieczki przejedziemy przez najładniejszy fragment Borów Niemodlińskich, czyli obszar Stawów Niemodlińskich pomiędzy Dąbrową a Oldrzyszowicami. Po drodze czeka nas aż siedem stawów, a każdy z nich to okazja do podpatrywania występujących tu wielu gatunków ptaków wodnych i drapieżnych. Wszystkie położone pośród gęstej zieleni okolicznych lasów i zagajników. Odwiedzimy także najciekawsze miejscowości gminy Dąbrowa z ich zabytkami. Na trasie czekają nas m.in. pałace w Dąbrowie, Ciepielowicach, Karczowie i Naroku. W każdej z tych wiosek stoją również zabytkowe kościoły, a w Karczowie nawet dwa – katolicki i ewangelicki. Trasa posiada trzy skróty, dzięki którym dystans 47 km może się zmniejszyć nawet o połowę.
SKRÓCONY PRZEBIEG TRASY
DĄBROWA (Plac Powstańców Śląskich – ul. Zamkowa – ul. Ks. Józefa Sztonyka – ul. Ciepielowicka) • CIEPIELOWICE (ul. Długa – ul. Kamienna – ul. Leśna) • Bory Niemodlińskie (dojazd pożarowy 10/1 – dojazd pożarowy 11/1 – czarny szlak rowerowy – dojazd pożarowy 12/1 – Staw Kmiecin – Staw Sangów – Staw Zarostek – Staw Komorzno / Wołowski) • LIPOWA (ul. Wrzosowa – Rodzinny Park Rozrywki O!pole – ul. Dębowa) • czarny szlak rowerowy • NOWA JAMKA • CIEPIELOWICE (ul. Dębowa – ul. Długa) • SKARBISZÓW (ul. Ciepielowicka – ul. Narocka) • NAROK (ul. Skarbiszowska – ul. Odrzańska – Aleja Lipowa – ul. Karczowska) • czerwony szlak rowerowy • KARCZÓW (ul. Grobla – ul. Szkolna – ul. Wiejska – ul. Cmentarna) • czerwony szlak rowerowy • CIEPIELOWICE (ul. Akacjowa – ul. Zamkowa – ul. Długa) • DĄBROWA (stacja kolejowa – ul. Ciepielowicka – ul. Księdza Józefa Sznotyka – Plac Powstańców Śląskich)
SZCZEGÓŁOWY PRZEBIEG TRASY
0,0 km • Dąbrowa – Staw Czarny
Długość odcinka – 17,8 km
Wycieczkę rozpoczynamy przy zamku w Dąbrowie. Pierwszy odcinek do Stawów Niemodlińskich najprościej można pokonać, udając się w kierunku zachodnim, ul. Leśną, a potem dojazdem pożarowym 11/1. Jednak wymaga to przejścia przez bardzo ruchliwą drogę krajową 46. Dlatego ten odcinek jest alternatywnym wariantem przejazdu (trasa krótsza o 3,5 km). Trasa główna prowadzi objazdem przez Ciepielowice. Spod zamku zjeżdżamy ul. Zamkową do ul. Sznotyka, którą docieramy do skrzyżowania z sygnalizacją świetlną na drodze krajowej 46. Jedziemy prosto i mijając stację kolejową Dąbrowa, wjeżdżamy do Ciepielowic. Tu jedziemy cały czas prosto, najpierw ul. Długą, potem ul. Kamienną, a gdy miniemy świetlicę wiejską po prawej stronie (drugie skrzyżowanie), na następnym skrzyżowaniu skręcamy w lewo, w ul. Leśną. Po chwili przecinamy tory kolejowe i wjeżdżamy do Borów Niemodlińskich.
W lesie początkowo jedziemy prosto dojazdem pożarowym 10/1. Na jego końcu skręcamy w prawo, a na następnym skrzyżowaniu w lewo. Docieramy do poprzecznie biegnącego dojazdu pożarowego 11/1 (nasz początkowy skrót z Dąbrowy) i skręcamy w prawo. Jedziemy prosto nieco ponad kilometr i skręcamy w lewo, na czarny szlak rowerowy biegnący w kierunku południowo-zachodnim. Po kolejnym kilometrze znajdujemy się na rozjeździe dróg przy wiacie turystycznej, na którym skręcamy w lewo. Jedziemy 700 m dojazdem pożarowym 12/1 do leśnego skrzyżowania nieopodal wyraźnie słyszalnej drogi krajowej 46. Tu skręcamy łagodnie w prawo i jedziemy równolegle do ukrytej za drzewami trasy samochodowej ok. 600 m. Następnie skręcamy w prawo, na kolejnym skrzyżowaniu w lewo, a potem znów w prawo. Droga po chwili zakręca w lewo i dalej poruszamy się wzdłuż brzegu pierwszego ze stawów na naszej trasie - Stawu Kmiecin. Zaraz za nim skręcamy w prawo i jedziemy przez chwilę blisko położonej za drzewami autostrady A4. Droga odbija lekko w prawo, później w lewo i dalej biegnie groblą oddzielającą największy ze Stawów Niemodlińskich - Sangów od znacznie mniejszego, sąsiedniego zbiornika. Gdy po chwili wjedziemy trochę bardziej w głąb lasu, oddalając się od wody, skręcamy na skrzyżowaniu w prawo i kontynuujemy jazdę brzegiem Stawu Sangów. Nieco dalej mijamy głaz pamiątkowy po lewej stronie drogi. Sto metrów na wprost stoi niewielka wiata turystyczna. Nasza trasa jednak zaraz za głazem skręca w lewo i po chwili dociera do Stawu Zarostek. Tu możemy skorzystać ze skrótu nad Czarny Staw, dzięki któremu zaoszczędzimy 3 km, ale ominiemy jeszcze dwa stawy na trasie. Skręcamy w prawo (na północ), jedziemy niecały kilometr lekko meandrującą raz w lewo, raz w prawo drogą, po czym skręcamy w lewo i 700 m dalej znajdujemy się nad brzegiem Czarnego Stawu, gdzie wracamy na dalszą część trasy głównej.
Jeśli nad Stawem Zarostek zdecydujemy się nie korzystać ze skrótu, jedziemy dalej prosto. Droga po chwili skręca w lewo. Kilkaset metrów dalej znajduje się kolejny staw – Ajbin. Nasza trasa główna jednak zaraz za zakrętem odbija w prawo, na polną drogę na otwartej przestrzeni. Po lewej stronie widać Miejsce Obsługi Podróżnych przy autostradzie A4. Jedziemy kawałek wzdłuż autostrady, mijając po drodze przejazd nad nią. Po chwili droga wjeżdża do lasu i oddala się ruchliwej trasy. Za lasem przejeżdżamy pomiędzy Stawem Komorzno (z lewej strony) a Stawem Wołowskim (z prawej). Za stawami skręcamy w prawo i jedziemy ok. 800 m do rozjazdu, na którym powinniśmy skręcić w lewo, jednak kierujemy się dalej prosto, by zobaczyć oddalony o 800 m Staw Czarny, który należy do najbardziej malowniczych spośród wszystkich okolicznych akwenów i jest ostatnim stawem mijanym podczas tej wycieczki. Tutaj z naszą trasą główną łączy się skrót prowadzący ze Stawu Zarostek.
17,8 km • Staw Czarny - Narok
Długość odcinka – 17,2 km
Znad brzegu Stawu Czarnego cofamy się 800 m w kierunku zachodnim i skręcamy ostro w prawo. Jedziemy cały czas prosto, aż po chwili droga opuści las i poprowadzi nas jego skrajem do miejscowości Lipowa. Tu dojeżdżamy do rzadko uczęszczanej asfaltowej szosy i skręcamy w lewo, by odwiedzić niezwykły Rodzinny Park Rozrywki O!pole położony na zachodnim krańcu Lipowej. Z parku wracamy główną drogą w kierunku wschodnim. Dalej mijamy wieś Nowa Jamka i 5 km od Lipowej dojeżdżamy do Ciepielowic. Na początku wsi skręcamy w lewo, w ul. Dębową i znów w lewo, w ul. Długą. Z tego skrzyżowania widać po prawej stronie ruiny pałacu, które odwiedzimy w drodze powrotnej z Naroka. Tutaj też skręcając w prawo, możemy skrócić wycieczkę o 16,3 km i na wylocie z Ciepielowic wrócić znów na trasę główną powracającą do Dąbrowy.
Poruszając się trasą główną (ul. Długa w kierunku północno-zachodnim), opuszczamy Ciepielowice i po 2 km docieramy do Skarbiszowa. Na skrzyżowaniu z drogą krajową 94 przy zabytkowym kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej, skręcamy najpierw w prawo, a potem od razu w lewo (na północ). Za kościołem mijamy Park Dworski po lewej stronie drogi – dobre miejsce na chwilę przerwy w wycieczce. Niestety nie zachował się stojący tu niegdyś dwór. Tuż za parkiem pozostały jedynie zabudowania dawnego folwarku. Opuszczamy Skarbiszów i 2 km dalej docieramy do celu naszej wycieczki – Naroka. Tu możemy odpocząć przed drogą powrotną na ławkach stojących na placu zabaw w centrum wsi, obok sklepu spożywczego.
35,0 km • Narok - Dabrowa
Długość odcinka – 12,0 km
Zanim udamy się w drogę powrotną, czeka nas pętla wokół Naroka, by zobaczyć jego największe atrakcje. Kierujemy się na północ główna ulicą. W centrum możemy podziwiać ciekawy architektonicznie pałac, będący obecnie prywatną rezydencją oraz zabytkowy kościół św. Floriana. Na skrzyżowaniu 300 m za kościołem skręcamy w prawo, w ul. Odrzańską. Na jej końcu znów skręcamy w prawo i poruszamy się teraz Aleją Lipową pięknie porośniętą starymi okazami drzew. Dojeżdżamy nią do drogi wojewódzkiej 459, skręcamy w prawo i od razu w lewo, w ul. Karczowską, którą prowadzi czerwony szlak rowerowy. Będzie nam towarzyszył do końca wycieczki. Mijamy duże gospodarstwo rolne, za którym kończy się asfalt i zaczyna droga szutrowa. Niecałe 1,5 km dalej docieramy na skraj lasu i od razu skręcamy w prawo. Mijamy zagajnik i wjeżdżamy do Karczowa tuż obok stadniny koni „Stajnia Karczów”. Jedziemy ul. Grobla, która na początku rozdziela się na dwie odnogi. My jedziemy tą prawą. Na następnym skrzyżowaniu skręcamy w prawo, w ul. Szkolną, która doprowadzi nas do centrum miejscowości. Osiemset metrów dalej skręcamy w lewo i zaraz potem w prawo. Po chwili mijamy zabytkowy kościół ewangelicki i przecinamy prosto drogę krajową 94, jadąc dalej ul. Wiejską. Za skrzyżowaniem po lewej stronie drogi mijamy ogrodzony zespół pałacowo-parkowy oraz zabytkowy kościół katolicki. Dojeżdżamy na skraj Karczowa i skręcamy w prawo, a zaraz potem w lewo, by pustawą zazwyczaj asfaltową szosą dotrzeć po raz trzeci podczas tej wycieczki do Ciepielowic. Na północnym skraju wsi mijamy tereny rekreacyjne z boiskiem i placem zabaw zwanym „podwórko Nivea”. Tu skręcamy w lewo, na gruntową ścieżkę prowadzącą do ruin ciepielowickiego dworu. Dalej jedziemy ul. Długą w kierunku południowo-zachodnim, do skrzyżowania z główną ulicą wsi, przy świetlicy wiejskiej. Skręcamy w lewo i jadąc nadal ul. Długą, opuszczamy Ciepielowice, by po przekroczeniu linii kolejowej Opole-Wrocław wjechać do Dąbrowy. Jedziemy ul. Ciepielowcką do skrzyżowania z drogą krajową 46 i dalej prosto ul. Sznotyka, aż po podjeździe na wzgórze dotrzemy do Placu Powstańców Śląskich, gdzie zaczynaliśmy i gdzie kończymy wycieczkę.
CIEKAWE MIEJSCA NA TRASIE
DĄBROWA
Miejscowość położona w pobliżu Opola, nieopodal Borów Niemodlińskich, będąca siedzibą gminy. Jej nazwa pochodzi od staropolskiego określenia lasów dębowych występujących w okolicy. Historia pisana osady sięga około 1300 r. Dąbrowa częściowo położona jest na wzgórzu, z którego roztacza się malowniczy widok na okolicę. W tej części wsi znajdują się jej najważniejsze zabytki: zamek i otaczający go park oraz kościół św. Wawrzyńca. Przy ul. Zielonej, na południowym skraju wsi znajduje się ciekawy pomnik przyrody – licząca kilkanaście tysięcy lat kłoda dębu wyłowiona ze Żwirowni w Lewinie Brzeskim. Warto także zwrócić uwagę na drewniane rzeźby rycerzy rozmieszczone w ważnych punktach Dąbrowy oraz przy zamku. W dolnej części miejscowości znajduje się jej centrum z najważniejszymi instytucjami, jak Urząd Gminy, poczta, hala sportowa czy szkoła. Także tutaj, na północno-zachodnim krańcu wsi znajdują się tereny rekreacyjne nad gliniankami będącymi pozostałością dawnej cegielni (dojazd ul. Polną).
DĄBROWA, ZAMEK I PARK
Dąbrowski zamek prawdopodobnie stanął w miejscu dawnego, średniowiecznego poprzednika. W latach 1615-1617 został rozbudowany i stał się rezydencją rodu von Tschetchau-Mettich. W połowie XIX w. powstał zamkowy park. Obiekt wielokrotnie zmieniał swoich właścicieli. Pod koniec XIX w. został kupiony przez rodzinę Hochbergów i natychmiast przystąpiono do jego przebudowy w stylu neorenesansowym. Zasadnicza bryła budynku pozostała bez zmian. Przebudowano bramę wjazdową i wieżę zegarową. Dobudowano część mieszkalną, pawilon z okrągłą basztą skierowaną na południe, pięcioboczny ryzalit i dorycki portyk dźwigający taras w skrzydle północno-wschodnim. W bryle zamku warto zwrócić szczególną uwagę na oryginalne, kręcone kominy, jedne z niewielu takich w Europie. Piękne są również kamienne herby rodowe na południowej i wschodniej fasadzie. Park Zamkowy, pełen starych okazów drzew i krzewów, posiada cechy parku angielskiego. Przez lata był on porzucony i zaniedbany. Dziś powoli odzyskuje dawną świetność. To doskonałe miejsce na odpoczynek czy rodzinny piknik. Znajdują się tu liczne ławki, altany a także ciekawa infrastruktura parkowa (m.in. hotele dla owadów, liczne budki lęgowe dla ptaków, itp.). Obecnie zamek i park są własnością Uniwersytetu Opolskiego. Jego wnętrza niestety nie są udostępnione do zwiedzania. Obok pałacu stoją dawne zabudowania folwarczne.
DĄBROWA, KOŚCIÓŁ ŚW. WAWRZYŃCA
Pierwszy kościół w Dąbrowie stanął prawdopodobnie w XIII wieku. Obecna świątynia została wzniesiona na początku XVII wieku na pozostałościach poprzedniej budowli. Uległa ona częściowej przebudowie w latach: 1822, 1852 i 1948. Kościół usytuowany na wzgórzu otoczony jest kręgiem starych lip. W jego wnętrzu warto zwrócić uwagę na cenne zabytki sztuki sakralnej: klasycystyczne ołtarze (główny i dwa boczne) z XIX w. z rzeźbami św. Piotra i Pawła oraz płaskorzeźbą przedstawiającą popiersie Boga Ojca, kamienną płaskorzeźbę Ukrzyżowania z początku XVII wieku, rokokową ambonę z XVIII w., drewniany chór muzyczny z XVIII w., barokową rzeźbę Chrystusa Zmartwychwstałego czy umieszczony w wieży dzwon z XVI wieku.
CIEPIELOWICE
Niewielka miejscowość sąsiadująca od północy z Dąbrową. Pierwsze wzmianki o Ciepielowicach pojawiają się dopiero w 1679 roku. Zapisano w nich szczegóły dotyczące zobowiązań wsi wobec parafii w Dąbrowie. Z nieco późniejszych dokumentów (1750 r.) dowiadujemy się, że wieś zamieszkiwało wówczas 4 gospodarzy, 21 zagrodników i chałupników, hodowano 4 konie. Dziś w Ciepielowicach warto zobaczyć zrewitalizowane historyczne centrum wsi. Obok ruin pałacu z 1800 r. powstały alejki spacerowe, tablica wizualizująca wygląd pałacu w czasach świetności, a także łąka kwietna. W sąsiedztwie pałacu znajdują się pozostałości dawnego parku z XIX w. W Ciepielowicach zachował się także zabytkowy spichrz.
CIEPIELOWICE, RUINY DWORU
Pierwotny dwór stał w Ciepielowicach już przed 1750 rokiem. Pojawia się on na mapach Ch. Wredego pochodzących z tego okresu. Obiekt był częścią rozległego kompleksu pałacowo-parkowo-folwarcznego. Inicjatorami budowy byli pruski radca sądowy, hrabia Franciszek Ksawery von Biedau z Wrocławia wraz z małżonką. W latach 1913 – 1926 z inicjatywy hrabiego Hermanna von Solms-Baruth dokonano przebudowy dworu. Dobudowano wówczas nowe, wschodnie skrzydło z piwnicami o sklepieniach kolebkowo-krzyżowych, łącząc obie części basztą o przekroju elipsy. Budowli nadano cechy stylu neoklasycystycznego. Na fasadzie dworu pojawił się także półokrągły ryzalit nad drzwiami balkonowymi z kartuszem, na którym umieszczono herby szlacheckie Hermanna Franza zu Solms-Baruth i jego małżonki Anny von Hochberg. Obiekt otoczony był XIX-wiecznym parkiem. Do lat 90-tych XX w. znajdował się tu staw, na którym dawni właściciele zimą urządzali lodowisko. Budowla jest obecnie zabezpieczoną ruiną. Wokół zagospodarowano tereny zielone oraz wyremontowano alejki spacerowe.
BORY NIEMODLIŃSKIE
To największy kompleks leśny w zachodniej części górnej Odry obejmujący powierzchnię 480 km². Bory Niemodlińskie położone są na terenie trzech nadleśnictw: Opole, Prószków i Tułowice. Lasy te są pozostałością dawnej Przesieki Śląskiej z dobrze zachowanymi, typowymi dla polskich nizin fragmentami lasów mieszanych i liściastych. Na obszarze Borów Niemodlińskich występuje znaczna liczba zbiorników wodnych o łącznej powierzchni 1000 ha. Teren borów objęty jest strefą chronionego krajobrazu. Występuje tu sporo niewielkich wzniesień, z których najwyższe położone na Wale Niemodlińskim przekraczają wysokość 200 m. W Borach Niemodlińskich spotkać można wiele chronionych gatunków fauny i flory.
STAWY NIEMODLIŃSKIE
Kilkanaście stawów powstałych wokół Niemodlina ok. XVI – XVII wieku, na skutek zagospodarowania intensywnie eksploatowanych wyrobisk rud darniowych. Ich okolice to na Opolszczyźnie rejon najzasobniejszy w stojące wody powierzchniowe. Najstarszym i największym ze stawów jest Sangów. Gniazduje wokół niego ponad 200 gatunków ptaków. Masowo można tu spotkać łabędzie, perkozy i dzikie kaczki. Dużo tu czapli i kormoranów. Można też wypatrzeć krogulca, lelka, dudka, a nawet bielika. Na wyspie, niegdyś stała altana wybudowana przez właścicieli zamku w Niemodlinie. Tuż obok Stawu Sangów znajdują się jeszcze: Staw Kmiecin, Staw Albin, Staw Zarostek, a nieco dalej na północny zachód stawy: Czarny, Wołowski, Komorzno i Oldrzyszowicki.
LIPOWA
Najdalej na zachód położona miejscowość gminy Dąbrowa. Pierwsze wzmianki o Lipowej pochodzą z pl. 1670 roku. Używano wówczas nazwy Leipe. Największą atrakcję miejscowości jest Rodzinny Park Rozrywki O!pole. Wart jest osobnej wycieczki i spędzenia w nim całego dnia na licznych grach plenerowych. Miłośnicy zabytków na pewno zwrócą uwagę na pochodzącą z XIX i XX w. zabudowę folwarczną. Pasjonatów przyrody z kolei ucieszy malownicze otoczenie wsi z lasami słynącymi z obfitości jagód i grzybów oraz położonymi pośród nich Stawami Niemodlińskimi.
LIPOWA, RODZINNY PARK ROZRYWKI O!POLE
To niezwykłe miejsce znajduje się na zachodnim krańcu Lipowej, pod lasem. Park czynny jest sezonowo (od maja do października) i swoją nazwą nawiązuje do legendy o powstaniu Opola. Tutejsze atrakcje to liczne, ciekawe gry plenerowe, które zmieniają się co sezon. Znaleźć tu można m.in. świerkowy labirynt, w którym szukamy magicznego eliksiru, bilard nożny, bierki plenerowe czy plenerową grę planszową „Spacer po Opolu”. Nie zabrakło też mini zoo. Podczas zabaw dzieci, dorośli mogą skorzystać ze strefy relaksu oraz punktu gastronomicznego, gdzie można zamówić napoje, obiad lub coś słodkiego.
NOWA JAMKA
To najmniej zaludniona wieś gminy Dąbrowa. Pierwszy raz na kartach historii pojawia się w 1679 r. jako Villa Jamke. Największy rozwój osady przypada na XIX wiek, kiedy powstał tu folwark. Usytuowanie wsi z dala od dużych terenów zurbanizowanych pośród pół i lasów, sprawia, że jest chętnie odwiedzana przez turystów szukających ciszy i spokoju.
SKARBISZÓW
Miejscowość należąca do gminy Dąbrowa, położona przy drodze krajowej 94 z Opola do Brzegu. Pierwsze wzmianki o Skarbiszowie pochodzą z XIII w., kiedy znany był pod nazwą Scarbisson. Później nazwa miejscowości jeszcze kilkukrotnie zmieniała swoje brzmienie: w 1447 r. Carbischow, w 1743 Karbischau, czy w 1783 r. Skarbischow.W Skarbiszowie znajdował się niegdyś dwór, który nie zachował się jednak do dziś. Jego pozostałością jest zrewitalizowany Park Dworski, który jest doskonałym miejscem na odpoczynek podczas rowerowej wycieczki. Nieopodal stoją zabytkowe zabudowania folwarku z XIX w., w skład których wchodzą: dom mieszkalny, owczarnia, budynek gospodarczy i obora. W centrum wioski warto także zwrócić uwagę na kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej.
NAROK
Wieś po raz pierwszy wzmiankowana jest w dokumencie z 1234 r. pod nazwą Naroci. Historia Naroka jest długa i złożona. W 1327 r. stał się lennem czeskim. W 1515 roku znalazł się w strefie wpływów austriackich Habsburgów. W 1858 r. Narok został własnością Fryderyka Wichelhausa, który przebudował stojący tu od stu lat pałac w formie, w jakiej zachował się do dziś. Oprócz pałacu w miejscowości warto zobaczyć zabytkowy kościół św. Floriana oraz zabytkowy spichrz. Przez wschodnią część wioski biegnie Aleja Lipowa ze szpalerem starych i dorodnych lip. Z kolei za północno-zachodnim krańcem wioski położony jest ciekawy Rezerwat Przyrody Narok. Nieopodal niego znajduje się śluza z kładką dla pieszych i rowerzystów, którą można przedostać się na drugą stronę Odry.
NAROK, PAŁAC
Pałac powstał w połowie XVIII wieku. Lokalne legendy mówią o właścicielu - hulace, który urządzał uczty tak często, że podczas jednej z nich cały zamek zatonął. Ocalał tylko pies, który tęsknym szczekaniem uprzykrzał życie mieszkańcom wioski. Legenda prawdopodobnie dotyczy braci Guradze, do których przez krótki czas należał pałac. Bracia ze względu na swoje upodobanie do biesiad, ponoć bardzo szybko roztrwonili majątek i musieli sprzedać rezydencję w Naroku. Zakupił ją od nich porucznik Fryderyk Wichelhaus, który przebudował go w stylu angielskiego gotyku. Podczas II wojny światowej w pałacu mieścił się sztab wojskowy Armii Czerwonej, dzięki czemu uniknął on zniszczeń wojennych. Obecnie pałac jest w rękach prywatnych i nie jest udostępniony do zwiedzania.
KARCZÓW
Miejscowość powstała najprawdopodobniej w XIII w., choć najstarsze wzmianki w dokumentach pochodzą z 1471 roku. Wtedy znana była pod nazwą Schonwitz. Obecna nazwa używana jest od 1948 roku. W Karczowie warto zobaczyć dwa zabytkowe kościoły – katolicki i ewangelicki. W centrum wioski znajduje się także pałac z 1791 roku wraz z parkiem. Na północnym krańcu wsi działa Stadnina Karczów, w której można skorzystać z jazdy konnej.
KARCZÓW, PAŁAC
Pałac w obecnej formie zbudowany został prawdopodobnie w II połowie XVIII wieku w stylu klasycystycznym z elementami baroku. Dokładna data jego powstania nie jest znana. Nie wiadomo też na pewno czy pałac powstał od podstaw, czy była to przebudowa już istniejącego obiektu. Inicjatorem budowy lub przebudowy był ówczesny właściciel Karczowa, hrabia Jerzy Henryk von Tschirsky. Zabytek otoczony jest starym parkiem założonym w
1791 r. przez przybranego syna hrabiego – Fryderyka Leonarda Konrada. Jego ozdobą są dwa pomnikowe dęby szypułkowe. Po drugiej wojnie światowej w pałacu mieściły się różne instytucje państwowe. Ostatnią z nich była Dyrekcja Zakładu Unasienniania Zwierząt. Obecnie pałac jest w rękach prywatnych i nie jest udostępniony do zwiedzania.